نگارش در تاريخ سه شنبه چهارم فروردین 1388 توسط Denise
...هرگاه كسي كه بايد كنارم باشد!
و هر لحظه كه بخاطر بودنش لرزشي قلبم راويران كند
آغازي نو و رويشي زيباست براي من..باور كن!
نگارش در تاريخ شنبه یکم فروردین 1388 توسط Denise
من در اين ناب ترين ثانيه ها ،
درهمان فاصله كه غنچه هاي گل يخ مي شكفد،
بين غوغاي همه انسان ها ،
رفتن و آمدن و عيد شدن،
به تن آرايي يك واژه ي تو شادم و بس!
عيد من خنده ي تو*ست،
سال من با ضربان قدمت تازه شود،
و در آن لحظه ي پر دلهره ي ديدارت
به سبك بالي يك خواب ابد خواهم رفت.
كاش آن ثانيه اين لحظه ي بعدي باشد...
88تون مبارك..!
*شب سرگشته ي عشق
موج آشفته ي نور
كهكشاني به بلنداي فراق
پرازحس تر باريدن
درشمال احساس
در تب شرجي شعر
منتظرمي ماني
وبه تو مي خندند
آدمك هاي سوال
وحسوداني شوم
برسرهرپل عشق
نقشه ي سنگي ديواري را
مي كشانند به هر لذت شرم
اين قفس جاي تونيست
پربگيرازنوسان ماندن
كهكشاني تنهاست...*