.:آن سوی کهکشان:.
به نام خدايي كه در اين نزديكي ست...
زندگي ... پرشي دارد اندازه ي عشق زندگي چيزي نيست كه لب طاقچه ي عادت از ياد من و تو برود واژه را بايد شست ... تا بعد ... تو همین جایی و هـــر روز، من به تنهایی دچارم...
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت
18:56 توسط Denise| |
نوشته شده در پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت
14:56 توسط Denise| |
| Design By : Night Skin |
*شب سرگشته ي عشق
موج آشفته ي نور
كهكشاني به بلنداي فراق
پرازحس تر باريدن
درشمال احساس
در تب شرجي شعر
منتظرمي ماني
وبه تو مي خندند
آدمك هاي سوال
وحسوداني شوم
برسرهرپل عشق
نقشه ي سنگي ديواري را
مي كشانند به هر لذت شرم
اين قفس جاي تونيست
پربگيرازنوسان ماندن
كهكشاني تنهاست...*
موج آشفته ي نور
كهكشاني به بلنداي فراق
پرازحس تر باريدن
درشمال احساس
در تب شرجي شعر
منتظرمي ماني
وبه تو مي خندند
آدمك هاي سوال
وحسوداني شوم
برسرهرپل عشق
نقشه ي سنگي ديواري را
مي كشانند به هر لذت شرم
اين قفس جاي تونيست
پربگيرازنوسان ماندن
كهكشاني تنهاست...*
