.:آن سوی کهکشان:.
به نام خدايي كه در اين نزديكي ست...
ســــــــــــــــــــــلام... (از ورود بدون همراه داشتن کامنت جدا خودداری فرمایید!!! خوشید؟ چطورین یا نه ؟! بعده مدت ها گفتم بیام یه پستی بندازم ...از اولش بگم که اگه فکر کردین این آپم مناسبتی چیزی داره کاملا در اشتباه نیستید!!!!!!!!!!!! فعلنم قصد ندارم بگم که چی ه؟!( نه کسی می دونه نه اینکه می تونه حدس بزنه! پ.ن1: هر کسی که بتونه تا قبل از تموم شدن این پست حدس بزنه که کی چه خبره ، اینجانب شخصا بهش آفرین می گم !!! از آخرین پستم مدت زمان مدیدی می گذره...قریب به 2 ماه!!!! * * * * * خدایا... خدایا به من بگو که در این روزهای پی در پی که هر لحظه اش با لحظه دیگر فرقی ندارد به دنبال چه هستم؟ چه را می جویم و که را ؟ آیا می توان از او که همانند منش آفریدی و چون من جز اندیشه خود خواهی در سر ندارد طلب یاری کرد؟ به من بگو که در تنگنای کدامین پس کوچه این شهر نوری از تو می توان دید ؟ به من بگو که چگونه می توانم جز خودم هیچ کس نباشم آنگاه که همه چشمها به سویم خیره گشته است ؟ اگر هنوز هم به من می نگری ، اگر هنوز هم دستهایم در لابلای نوازش دستهای بزرگت گم می شوند ، مرا در آغوش بگیر و بگو که تنها نیستم . مرا در عمق وجودت گم کن تا ایمان بیاورم که ذره ای ار آن عظمت و مهربانی راستین که در وجودت هست به من بخشیده ای ! من برای آن لحظه که تو را با همه وجودم حس می کنم جان می دهم و از هرچه غیر توست جدا می شوم ! تو را به حرمت قداست همه اشکهایی که پاک و بیگناه در حضورت ریخته شد ، به من بگو که هستم ... * * * * اگر جویای احوالات ما هستید ، کماکان اکسیژن مصرف می کنیم ، همراش به درسا هم فکر می کنیم... و هم چنان در کشمکش افزایش نرخ ساعات مطالعه!!!!! (یه میان برنامه ببینید، هستیم حالا!!! یک فرشته داشت می دوید، توی کوچه های آسمان روی سنگ فرش کهکشان ، می دوید و هر کجا که می رسید با گچ ستاره ها عکس یک شهاب می کشید می دوید و خنده هاش نور بود ، غصه را بلد نبود غصه از بهشت دور بود، می دوید و بوی رفتنش عجیب بود رد پایش از شکوفه های سیب بود می دوید و ناگهان دامنش به ابر ها گرفت و لیز خورد از کنار خانه ی خدا چکید ، قطره قطره روی خاک مرد هیچ کس ولی نگفت: آن فرشته ای که می دوید کو؟ جای او چقدر خالیست .. آی ای خدا تو لا اقل بگو!
این تصویرروتو یکی از اولین پستا هم گذاشته بودم ، الان وقتش بود که یه بار دیگه هم بزارمش..... (کسی می دونه اینا چی دارن می گن ؟؟ مهم نیست منم نمی دونم !! ) پیام بازرگانی ... تو فکر چی هستی ؟ تو فکر یه سقفم!! * * * * خوب دیگه ! وقتتون تموم شد !! کیبوردارو بگیرین بالا ! به مانیتورای هم دیگه هم نیگا نکنین!! خدمتون اونایی که تقویم گرفتن دستشون و مشغول تفحصن بگم که امروز هیچ مناسبتی نداره !!! امروز چهارشنبه ، 23 آبان سال 1386! طبق تقویمی که دستتون هست هیچ مناسبتی نداره!!! اما واقعیت چیز دیگیه !!! امروز ... امروز من متولد شدم... !! و این واقعه ی اسفناک شیرین رو اول از همه به خودم و بعدش به دنیس دوستان گرام (به قول رفقا) تبریک و تهنیت همراه با اندکی تسلیت عرض می نمایم . (امیدوارم حواستون به پارادوکس نه چندان لطیفی که به کار بردم بوده باشه!) این شمعه رو هر چی فوتش می کنم خاموش نمی شه !!!!! کسی می تونه کمک کنه خاموشش کنم ؟ ؟ بادکنکا رم می خوام بترکونم نمی شه!!! در راستای این امر خطیر نیز نیازمند یاری صورتی تان هستیم !! شماره حساب 2323 همون شعبه!!!! * * خوب حالا جم شین یه عکسه دسته جمعی بگیریم...اون کیه از کادر رفته بیرون؟ یکم دوستانه تر لطفا.. ااااااااا نه دیگه اینقد دوستانه!!! آهان ! خوبه، حالا همه با هم : Siiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiib یادآوری: سرشار شدیم رفت...(بازم به قول رفقا!) سراپا اگر زرد و پژمرده ایم ولی دل به پاییز نسپرده ایم چو گلدان خالی لب پنجره پر از خاطرات ترک خورده ایم !! * * * * پ.ن2: اگه احیانا خط خوردگی تو این پست وجود داشت عجالتا تحمل کنید چون پاک کنم گم شده !!!!! از یابنده تقاضا دارم به محض یافتن پاک کنم در اولین فرصت اونو میل کنه برام!! اگه هم راه و رسم میل کردن رو بلد نیست تو کامنت دونی یه ندا بده !! پ.ن3:زین پس به جای واژه ی بیگانه ی ایمیل بگوییم "نامه برقی"! پ.ن4:حواستون بود پ.ن1 پریده اون بالابالاها؟!!(با از این پ.ن ها بهترون می پره!!!!! پ.ن5: رنگین کمان پاداش کسی است که تا آخرین قطره زیر باران می ماند... پ.ن۶:فردا روز کتاب و کتاب خوانی ه ! ببینم چقد کتاب می خونیدا! البته کتاب خوندن که مختص فردا نیست...این فقط یه تلنگره! پ.ن۷: Siiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiib باشید! پ.ن۸:ایزینوزو هزمیزین جوزوریزی وازاسه زه تزنزوزع نزوزشتزم!!!!!!!!!!!!! بدرود تا نمی دونم کی ... 
)) )
)
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
موج آشفته ي نور
كهكشاني به بلنداي فراق
پرازحس تر باريدن
درشمال احساس
در تب شرجي شعر
منتظرمي ماني
وبه تو مي خندند
آدمك هاي سوال
وحسوداني شوم
برسرهرپل عشق
نقشه ي سنگي ديواري را
مي كشانند به هر لذت شرم
اين قفس جاي تونيست
پربگيرازنوسان ماندن
كهكشاني تنهاست...*
